ΠΟΙΟΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΠΟΙΟΝ;

Η εικόνα που εκπέμπεται από το χθεσινό υπουργικό συμβούλιο είναι ....εικόνα πεδίου μάχης.
Ένας πρωθυπουργός, σαστισμένος, εν μέσω πυρών κορυφαίων υπουργών για τη διαχείριση ενός μείζονος εθνικού ζητήματος.
Με άλλους υπουργούς να υποδύονται τον διαιτητή...
Ένας κυβερνητικός εταίρος σε ένα ανύπαρκτο πλέον (δημοσκοπικά πλέον) να μην μπορεί να ελέγξει ούτε την επταμελή κοινοβουλευτική του ομάδα, καθώς και όσους ο ίδιος υπέδειξε για να αναλάβουν υπουργικά καθήκοντα.
Ένας κυβερνητικός συνασπισμός σε παραλήρημα με τους περισσότερους να συνομολογούν ότι αυτή η συγκατοίκηση δεν πάει άλλο.
Ε και; Μήπως πρέπει να περιμένουμε κάποια άλλη πιο δραματική εξέλιξη;
Ούτε καν. Η χώρα θα πορεύεται αταλάντευτα στο δρόμο των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μέχρι να περάσει η συμφωνία των Πρεσπών.
Το επιτάσσουν οι βουλές των "συμμάχων" και η αγκύλωση της κυβερνώσας αριστεράς στις καρέκλες της εξουσίας. 
Δεν πάει να φουντώνει και να παθαίνει πολιτική αλλεργία ο Κοτζιάς με τα τσαλίμια του συγκυβερνήτη. 
Δεν πάει να χτυπιέται ο Φίλης, η Τασία, ο Σάκης και τα άλλα παιδιά της αριστερής "συνείδησης" του καθεστώτος στα ραδιόφωνα και τα κανάλια.
Δεν πάει να αρρωσταίνει ο φιλοκυβερνητικός τύπος με τις κορώνες και τους δηλητηριώδεις υπαινιγμούς του Καμμένου.
Ο Αλέξης και ο αδελφός του ο Πάνος θα συμπορεύονται και θα συγκατοικούν με φόντο μικρά ή μεγάλα θεατρικά δρώμενα, όπως τα σημερινά στη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου.
Και μετά από κάθε τεχνητή ή μη κρίση θα απολαμβάνουν κρυφά ή φανερά ένα ωραιότατο γεύμα εις υγείαν των κορόιδων που τους παίρνουν στα σοβαρά.
Θα ξεχειλώσουν τον πολιτικό τους χρόνο μέχρι εκεί που δεν πάει άλλο κι όποιος έχει αντίθετη άποψη καλό θα ήταν να μην αλλάξει πλευρό.
Μέχρι τότε θα απειλούν τους πολιτικούς τους αντιπάλους και τους ενοχλητικούς δημοσιογράφους με φυλακίσεις και θα συνεχίσουν ακατάπαυστα την προσπάθεια άλωσης του δημόσιου τομέα με τον κομματικό τους στρατό.
Ο Ρουβίκωνας θα διοργανώνει events στα πανεπιστήμια, οι γνωστοί - άγνωστοι λεβέντες με τις κουκούλες θα κάνουν τρελά πάρτυ με μολότοφ ανά την επικράτεια και όλοι οι υπόλοιποι θα πληρώνουμε (αν δουλεύουμε) το μισό και βάλε μηνιάτικο σε φόρους.
Νομίζουν ότι μας δουλεύουν αλλά για άλλη μια φορά αυταπατώνται.
Εμείς είμαστε που δουλέψαμε τη μοίρα μας.
Και εξακολουθούμε να το κάνουμε με μεγαλοπρέπεια, προσδοκώντας με αγωνία τα καθρεφτάκια της μεταμνημονιακής εποχής.